pchły

nie mogę znieść 

milczącej bieli kwiatów przedwiośnia

pociąg wiezie wagony masek

wiatr świszczy na szkle rozbitej butelki

moje dekady skaczą jak krwiożercze pchły

rozmnażające się w futrze odźwiernego

wpija się we mnie ciemnymi ślepiami

nocne niebo dno morza usiane gwiazdami

ekstaza poranku

podocean snu wyrzuca świadomości

na piaszczysty brzeg rzeczywistości

ziarna piasku nieograniczone formą klepsydry

pękają nasiona róż

i płatkami rozpychają powietrze

wiatr nawleka świadomości
w kroplach rosy na pajęcze sieci

rozpraszają się promienie reflektorów

gaśnie płomień świecy

psalm

graj na wróblu wietrze jak na okarynie

ciemna tajemnico wiśni

lśnij zwierciadło na gałęzi drzewa

bezdennie głębokiej rzeczywistości

biegnę przez ten krajobraz         

zrywam kwiaty akacji

śpiewając wiosenne pieśni

z ustami pełnymi porzeczek

bądź pochwalony

strumieniu wznoszący świt

wiatr owija się wokół mojej twarzy
jak pnącze wokół drzewa


dotyka moich włosów
promieniami słońca


całuje moje powieki
pustymi przestrzeniami katedr


we wnętrznościach ludzkiej historii
rzeźby
mozaiki
skruszone mury
bramy tryumfalne
fontanny


są takie oczy które są otwarte od tysięcy lat


i tron z kości słoniowej


ilu musiało zostać zabitych
żeby podeprzeć delikatne łokcie cesarza lub biskupa


snują się rzeźby
wykute z ciała i krwi


tysiące kolorowych uchodźców
sprzedaje kolorowe parasole


tysiące kolorowych uciekinierów
do których już chyba tylko statuy greckich bóstw wyciągają swe
popękane ręce

Rap, style $$wagginda nigga, crossin' da rivah bluez

Peace, mówi
Asampsi
Kajadem




Peace, no
Tylkona
Szejuda




Szemrać, niet
gDY JAbeł
Tawrosuł




Tan, negro
Mirozdwa
Jajaźń




Ta, bume
Rangimieć
Tutajtojestmosul




Aa,lestu
Lpyski
Jumpingsto




Cho, mamoc
Tenocroz
ŚwietliMy




Gdy, pocho
Dniejejuż
Chwycimymy




Nie, oniktó
Rzywciąż
Pragnąhe




Ge, moni
Torin'tu
Bylcówzwy




Kła, nieda
Jzakłaty
Kohajmy




Inne wszejatychświaty

tam gdzie racjonalna część umysłu nie ma dostępu

rozgrywa się wojenny spektakl

teatralne przedstawienie bitwy dwóch armii


świadomość jak niedostrojone radio

przechwytuje sygnały

i strzępy słów śpiewających żołnierzy


ze strzępów tkanin

szyje płaszcz i okrywa nim świat

nazywając to rzeczywistością

nocne niebo

Domy o poranku mają twarze,
Ludzie na przystanku.

Cierpienia owinięte kurtkami,
W śniegu ślady ptasich nóżek.

W skwarze pot miesza się z kurzem
I oblepia klamki okien.

Kurz miesza się z potem,
Nocne niebo oblepione złotem.

Wpija się we mnie ciemnymi ślepiami
Nocne niebo - dno morza usiane gwiazdami.