rzeczywistość jazzuje
po co zakopywać gwiazdy
masz ponoć plan zejścia na ziemię
zimą
jak listek chcesz wrócić
skąd przyszedłeś
białe flagi nie twoje
wstań z kolan i chodź
pożegnaj listopad
przywitaj grudzień i pisk mew
morze czeka
a za nim kwitnące pola
i rozbłyski
pod powiekami szybują
latające ryby
Przed adwentem
Polska reprezentacja rozgrywa mecz z Węgrami
Później słońce ucieka gdzieś
Pozbawia nas większej części światła
A ostatnie liście rozwiewa
listopadowy wiatr
Chłopiec wraca z rorat niosąc lampion
Spaceruje wzdłuż rzeki
Pożółkłej od dymu i świateł miasta
Myśli o wyniku meczu
I o tym jak czas gęstnieje
Błysk reflektorów
Gwizdek otwierający spotkanie
Teza antyteza synteza
Tonika subdominanta dominanta
Mija wieczór i kolejny wiekPoza historią
znalazłem czyjś wzrok