w moim niewiemi'e (uwięziono niewolę)

Poproszę dwie brzoskwinie
i dwa jabłka.

Mógłbym zamieszkiwać te ławki
Razem z żulami.

Gdy z nimi przebywam,
jesteśmy hostią na dnie kielicha.

uderza we mnie

uderza we mnie                                                                                                     orszak chmur
przepołowione                                                                                        pod chorągwią słońca                          
nasiono rośliny
                                                                                                                             pocałunki wiatru
we wnętrzu nasiona                                                             rzeka wijąc się u stóp wzgórza
białe włókna                    

nie znam jej fachowej nazwy                                                jak srebrny wąż w zaroślach
ale to chyba topola                                                                                               zgroza zgroza

Na poczie

- Jak tam zdrowie?

- A Bogu dziękować, już mężowi mówiłam, żeby grób betonowy tylko robił, żeby było lepiej, jakoś tak przytulniej, a nie samą tylko ziemią sypał.

dziesięć do minus trzydziestej piątej metra

czas penetruje przestrzeń
przestrzeń przepływa przez czas
czasoprzestrzeń oplata się wokół ludzi

jak

dwa węże
para kochanków
niekończąca się ekstaza wiecznego poranku

a

wiatr nawleka świadomości
jak paciorki
rosy na pajęczej nici

trzymam wszystkie sznurki
którym szarpnąć
wszystkie linie w jednym punkcie