pytanie

czy życie nas czyni

tym kim jesteśmy

czy my czynimy życie

takim jakie jest

nie wiem ale

odbierane lekcje

stawiają człowieka

przed lustrem

w źrenicach widzi się

otchłań i duszę

ale różnicy pomiędzy nimi

już nie

tak samo jaka jest różnica

między

starcem na łożu śmierci a

niemowlęciem w kołysce?

(brzdęk, kamieniem rozbił lustro)

koła zębate

mądrość śmierci przynosi
u stóp jej układa
winne grona brunatne
i piosenki
w światłości maczane

w zupie noga owada
na asfalt żołądź pada

wybija godzinę
zegar mierzący pozaczas

w pokojach na wietrze wzniesionych
wirują koła zębate

i lśnią ślady palców tej dłoni
która układa pszczołę
nad kwiatem

Jestem teraz tu
Na czarnych skałach
Santa Cruz de Lagoa
Słońce wściekłość rozpacz
Motyle cisza radość
Rozebrałem się
I wszedłem nagi do oceanu

Wypełniony miłością
Jak jądro nasieniem
Pozwalam mojemu ciału
Dryfować bezwładnie
Jak gałęzi
Pomiędzy kontynentami


Myśląc że wszystkie łzy wyschną
I kwiaty wytrysną

sie tla oczy

Się tlą oczy
Na środku oceanu
Na czarnej wyspie
U stóp wygasłego wulkanu


Wieloryb zrobił salto
Słońce w jego głowie
Na szczycie wulkanu
Milczenie jakiego nie słyszałeś
Na wszystko odpowie


Tam w mech głęboki
Wbijasz się do pasa
Idąc tam po szczycie
Tu w barze fajka dogasa


Krążą szare mewy
Wiatr im w pióra dmie
W dziobach niosą ryby
I piosenki swe


Lecą w  nieskończoność
Białe mewy dwie
Z piosenkami w dziobach
Wiatr im w skrzydła dmie

mój dom na wydmie

2016-07-13
21:53

Mój dom na wydmie 
Postawiony o zmroku

Zgnił 

Zachody słońca
Już nie są wrotami albo oczyma

To tylko stara gwiazda

I jęzor psa zwisający z pyska
Nad wyschniętymi muchami

Mam dwie garści piachu
Oblepionego pamięcią i przeszłością 

Rzucam je ponad głowę
I wbiegam w ocean

A garści piachu za mną
Tworzą barwne wzory

a minha alma é só de Deus

2016-07-01
23:42

Bóg jest moją duszą 
(a minha alma é feita só de Deus)
A ocean moim ciałem
(e corpo do água do mar)

Światło latarni morskiej
(o luz de farol é meu olho)
Jest mym okiem

Klify i skały to moje żebra 
(as falésias e as rochas)
Wbite w piach
(são as minhas costelas
Entaladas em areia)

Szum strumienia to moja posoka
(o som do riacho é minha sangue)
Mieszająca się z wodami morza
(misturando com as águas do mar)

Jestem wielkim aniołem
(sou o anjo gigantesco)
O stu tysiącach skrzydeł
(tenho 100 milões das asas)

Rozrzucam złoto 
(espalho ouro)
Na tafli oceanu
(sobre a superfície do oceano)

Weź ile chcesz 
(toma quanto quiseres)
To są pieniądze Boga 
(está aqui o dinheiro de Deus)

Wypłyń na głębokie wody
(navega longe da cá)
Tam czeka ciemność 
(lá nas profundezas te espera 
A escuridade)

I strach 
(e medo)
I zagubienie
(e perda)
I Śmierć 
(e Morte)

I twoje zwycięstwo
(e a tua vitória)

struny ich harf

2016-06-25
22:03

Pewien chłopiec
Ujrzał drzewo 

Siedzieli na nim archaniołowie
Kołysali zwieszonymi nogami
I rozmawiali ze sobą
W niezrozumiałym języku

Chłopiec nie przejął się tym zbytnio 
Gdyż to była jego codzienność 

Widzieć drzewa 
A na nich anioły

Ukrywał jednak swoje wizje
Aż w końcu 
Pewnego dnia
Opisał to zdarzenie 
Swojemu ojcu
Który chłopca zbił
I zakazał wygadywać bzdury 

Lecz podziałało to na chłopca
W sposób zupełnie przeciwny  
I od tamtej pory
Aniołowie uśmiechali się do niego 
Z każdego źdźbła trawy

A podmuchy wiatru
Zamieniły się w
Struny ich harf