Siedzę w pociągu
Jak w ruchomym konfesjonale
W którym za spowiednika mam zamazane odbicie twarzy


Płyną mozaiki krajobrazu


W strzępach słów odnajdują się myśli i uczynki


Przyszłe i przeszłe


Bruzdy ziemi czekają aż skowronki uczynią je płodnymi


Stada saren wygrzewają się w słońcu