Coś takiego

 Ciemności nadciągają 

Człowiek leży 

Jest 22.58

Sufit nad nim przebity nieobecnym wzrokiem 

Ręce rozłożone jak w Galilei

Lewa ręka rozpięta 

A prawa wzdłuż tułowia

 rozbity gwiazdozbiór 

czeka na twoje spojrzenie 

Grecki posąg

Wbity w dno jońskiego morza

Cisza

 Tamta cisza nie znała litości 

Chciałem się zapaść pod ziemię 

Albo ulecieć na najwyższą górę

W mijanych zdarzeniach szukam

Wspomnienia

Wpatruję się w horyzont

Próbując uwolnić serce

Ktoś patrzy się w to samo miejsce?

W powietrzu wydrążony tunel

Na końcu pobrzmiewa śmiech 

Czy to jest koniec końca

Czy to się skończy 

Kolory płyną 

Przez moje palce 

Czy to jest koniec końca

Czy to się skończy

Za firaną wiatru

Ponad niebem

Widziałem cię 

Poniżej dna morza

na jasnym piachu

Ułożone imię

 

Balonik

 Firanka przesłania 

Jasnoróżowy podmuch wiatru

Jak teraźniejszość wspomnienie

O drzewach i łąkach 

sekundy odbijają się od siebie

jak piłeczki w machinie totolotka

prowadzący program podaje wyniki

Tatry są codziennie innymi górami mówi 

Po czym poprawia mankiety

I ulatuje przez okno jak balonik 

i'm back

 

Wróciłem

 

Do sadu za ogrodzeniem

Za przyjaciela mam słońce i wiatr

Nierealne bezkresne przestrzenie

Na horyzoncie unosi się mgła

 

Wróciłem

 

Do lasu jeziora i gwiazdozbiorów

Rozmów rozważań i starych dróg

Jak opisać to co miało miejsce

Odżyłem zwalony z nóg

 

Wróciłem

 

Na moje bezdroża

Nad rzekę co płynie jak w żyłach krew

By z gruzu móc jeszcze raz odbudować

To życie i nadać mu sens

 

Wróciłem

 

Wróć i ty

miłość jest jasnym pokojem

mogę się tam dostać

poprzez twoje spojrzenie

i przebywać wolny od lęku

będąc lepszym człowiekiem 

w tym miejscu zebrały się wszystkie gwiazdy

a ja ułożyłem z nich wspomnienie twoich dłoni

które przed snem układałem sobie w okolicy serca

gdy te drzwi się zamknęły pomyślałem sobie że

śmierć to tylko igraszka

a bough

you came straight to my heart
like a rare bird that sat on a bough
the rain started and you flew away
towards the white sun
now my memory is like the bough
where you left a feather of your wings
wind gusts are blowing to carry your songs
above treetops
beyond dreams

pierwszy raz

to jest piewszy raz od kilki miesięcy

kiedy używam długopisu

słucham chorału gregoriańskiego

w białym pokoju

czarny kwadrat monitora

za oknem żołnierze ćwiczą strzelanie

do nieruchomych celów

europa drży przed zimnem

u progu jesini

trwoga spadających liści

i odlatujących jerzyków

myślę sobie o moim drzewie

z każdym rokiem 

przybywa słojów

a kora co raz grubsza

*

słyszę pociąg w oddali

wsiadam na tej stacji

parowozem na skraju falującego morza

podróż do chorwacji

czarne audi

dziewczyna która studiowała filozofię

przemierzanie portugalskich wzgórz

skały nad morzem w chorwacji

sonic youth podczas drogi

i nie wiem czemu

ale zbieranie kukurydzy

na polu pod kostrzynem

w drodze na festiwal lub nad morze

przynosimy kolby do czerwonej fiesty