Tamta cisza nie znała litości
Chciałem się zapaść pod ziemię
Albo ulecieć na najwyższą górę
W mijanych zdarzeniach szukam
Wspomnienia
Wpatruję się w horyzont
Próbując uwolnić serce
Ktoś patrzy się w to samo miejsce?
W powietrzu wydrążony tunel
Na końcu pobrzmiewa śmiech
Czy to jest koniec końca
Czy to się skończy
Kolory płyną
Przez moje palce
Czy to jest koniec końca
Czy to się skończy
Za firaną wiatru
Ponad niebem
Widziałem cię
Poniżej dna morza
na jasnym piachu
Ułożone imię
Firanka przesłania
Jasnoróżowy podmuch wiatru
Jak teraźniejszość wspomnienie
O drzewach i łąkach
sekundy odbijają się od siebie
jak piłeczki w machinie totolotka
prowadzący program podaje wyniki
Tatry są codziennie innymi górami mówi
Po czym poprawia mankiety
I ulatuje przez okno jak balonik
Wróciłem
Do sadu za ogrodzeniem
Za przyjaciela mam słońce i wiatr
Nierealne bezkresne przestrzenie
Na horyzoncie unosi się mgła
Wróciłem
Do lasu jeziora i gwiazdozbiorów
Rozmów rozważań i starych dróg
Jak opisać to co miało miejsce
Odżyłem zwalony z nóg
Wróciłem
Na moje bezdroża
Nad rzekę co płynie jak w żyłach krew
By z gruzu móc jeszcze raz odbudować
To życie i nadać mu sens
Wróciłem
Wróć i ty
miłość jest jasnym pokojem
mogę się tam dostać
poprzez twoje spojrzenie
i przebywać wolny od lęku
będąc lepszym człowiekiem
w tym miejscu zebrały się wszystkie gwiazdy
a ja ułożyłem z nich wspomnienie twoich dłoni
które przed snem układałem sobie w okolicy serca
gdy te drzwi się zamknęły pomyślałem sobie że
śmierć to tylko igraszka
you came straight to my heart
like a rare bird that sat on a bough
the rain started and you flew away
towards the white sun
now my memory is like the bough
where you left a feather of your wings
wind gusts are blowing to carry your songs
above treetops
beyond dreams
to jest piewszy raz od kilki miesięcy
kiedy używam długopisu
słucham chorału gregoriańskiego
w białym pokoju
czarny kwadrat monitora
za oknem żołnierze ćwiczą strzelanie
do nieruchomych celów
europa drży przed zimnem
u progu jesini
trwoga spadających liści
i odlatujących jerzyków
myślę sobie o moim drzewie
z każdym rokiem
przybywa słojów
a kora co raz grubsza
*
słyszę pociąg w oddali
wsiadam na tej stacji
parowozem na skraju falującego morza
podróż do chorwacji
czarne audi
dziewczyna która studiowała filozofię
przemierzanie portugalskich wzgórz
skały nad morzem w chorwacji
sonic youth podczas drogi
i nie wiem czemu
ale zbieranie kukurydzy
na polu pod kostrzynem
w drodze na festiwal lub nad morze
przynosimy kolby do czerwonej fiesty
Na razie czekasz
Odczuwasz wielopłaszczyznowo
Ból innych
Niemożność pomocy
Wołanie odległych czasów
Słyszane w głosie twojej matki
Bezowocność
I walkę ze ścianą
Pamiętaj
Na pewnym etapie drogi
Wybrzmią wszystkie słowa na raz
Tak jakbyś ucho przyłożył do dzwonu
I z rozsypanych liter
Ułożysz nowe zdanie
A nawet nowy język
