a minha alma é só de Deus

2016-07-01
23:42

Bóg jest moją duszą 
(a minha alma é feita só de Deus)
A ocean moim ciałem
(e corpo do água do mar)

Światło latarni morskiej
(o luz de farol é meu olho)
Jest mym okiem

Klify i skały to moje żebra 
(as falésias e as rochas)
Wbite w piach
(são as minhas costelas
Entaladas em areia)

Szum strumienia to moja posoka
(o som do riacho é minha sangue)
Mieszająca się z wodami morza
(misturando com as águas do mar)

Jestem wielkim aniołem
(sou o anjo gigantesco)
O stu tysiącach skrzydeł
(tenho 100 milões das asas)

Rozrzucam złoto 
(espalho ouro)
Na tafli oceanu
(sobre a superfície do oceano)

Weź ile chcesz 
(toma quanto quiseres)
To są pieniądze Boga 
(está aqui o dinheiro de Deus)

Wypłyń na głębokie wody
(navega longe da cá)
Tam czeka ciemność 
(lá nas profundezas te espera 
A escuridade)

I strach 
(e medo)
I zagubienie
(e perda)
I Śmierć 
(e Morte)

I twoje zwycięstwo
(e a tua vitória)

struny ich harf

2016-06-25
22:03

Pewien chłopiec
Ujrzał drzewo 

Siedzieli na nim archaniołowie
Kołysali zwieszonymi nogami
I rozmawiali ze sobą
W niezrozumiałym języku

Chłopiec nie przejął się tym zbytnio 
Gdyż to była jego codzienność 

Widzieć drzewa 
A na nich anioły

Ukrywał jednak swoje wizje
Aż w końcu 
Pewnego dnia
Opisał to zdarzenie 
Swojemu ojcu
Który chłopca zbił
I zakazał wygadywać bzdury 

Lecz podziałało to na chłopca
W sposób zupełnie przeciwny  
I od tamtej pory
Aniołowie uśmiechali się do niego 
Z każdego źdźbła trawy

A podmuchy wiatru
Zamieniły się w
Struny ich harf

2016-08-13

2016-08-13
08:59


Stary silnik obrośnięty rdzą 
Wierzchołki gór wbite w chmury

Gdzieś w śmieciach w kablach
W stosach papierów 
Gnije ludzkość i człowieczeństwo 

Pasywne dobro jest gorsze niż
Aktywne zło
Aktywne dobro jest lepsze niż
Aktywne zło

Jednak
Czym jest dobro 
Tego nie wie nikt

I odleciały jaskółki 
Kradnąc ziemi ziarna

wieczorem

otwieram puszkę piwa
słuchając słów
amerykańskiego poety
który twierdzi że
oślepiła go włócznia
białego światła
rzucona przez boga

zastanawiam się

nie wiem gdzie jest mój dom

w śpiewie ptaków
przelewającym się jak strumień
pomiędzy gałęziami akacji

w komnatach oceanu
głębokich
przyozdobionych srebrnymi zasłonami

przede mną rzędy milczących ksiąg
zagasła świeca
i szept nadciągającej nocy
w którą wstępuję
cichy i z pochyloną głową
jak do podziemnej komnaty

nazajutrz
feniks podnosi moje ciało
i odlatujemy w kierunku wschodzącego
słońca
aby ucałować dobrą jutrzenkę
zawsze gotową dzielić się swoją
mądrością

pij pij z tego kielicha
nie pozwól żeby się oddalał 

for martin sparrow

2016-05-15
06:15

Jak ważki nad stalowym mostem

Tak nasze słowa i spojrzenia krążą

Nad rantami puszek

Ręce drżą z zimna i ekscytacji

Jutro będziemy wstawać

Ze słońcem odległych wysp

Zatopionych na bezdrożach

Oceanu

Jak orle pióra na gałęziach drzew

I wszystko jest takie proste

Jak wielorybia pieśń

stan spływającej kropli

Mam już pare lat
A przemijanieiro
Rozpierdala mnie
Co raz mocniej
Ostatnio mialem złą wizję
Najbliższe osoby umrą
Ocean się zbliża
I czuć jego zimny oddech
No kurwa nie mogę się
Stać alchemikiem
Przemieniać kwas w wino
Wewnątrzdusznie
Kwiat z serca wyrośnie
To zaraz go zaduszam
Głazem rozumu
I się gryzę ho ho
I śmiech innych
Jak niemożność
Słyszę dziwne głosy
Z trzterech stron świata
Na raz to idź tu to tam
I się rozdwaja na pół
Noc i jaźń i kaźń
Ten stan trwa sekundę
Ale rozpościera się
Na całość czasu
Którego niewiele niewiele

a man ina pub

A man in a pub
In the midst of the Atlantic ocean
Scratched his ass
Lit up a cigar and
Looked the TV screen
And sighed heavily
As
The water sculptured a rock
And the seagulls hung in the air
The doors of the toilet were squeaking
And the man says
After some time one begins to avoid suffering for he has been put through it all you know and mmm the cross weighs too heavy, so to speak, you know what I mean by this...I am only a man. A fucking MAN. I'm a weak bastard. And all the light and emptiness bullshits increase his old ulcers' inflammation...listen me up boy, I been seeing death and resurrection every minute of my freakin life and now I just want some peace, some unknown tranquility, beyond that crap, some ethereal hands combing my hair, maybe a small house and good food every day, and fire, and a smiling wife because all this suffering ethos has eaten up it's tail...and anyway, all these jerks down there clearly forgot why they suffer and are all the time obsessed with talking to the world, not listening to it, without even being aware of a small fact that everyone they meet and everything they experience exist only in their brains that shall become a handful of fucking intergalactic dust...gimme a ciggy now and get outta here, punk!