księgi

gdy porzucisz
kurz pradawnych ksiąg
twoje serce wraz zanuci
płyń srebrny księżycu

płyń aż po widnokrąg
i zabierz mnie daleko stąd

nie porzucaj butli wina
nie zadeptuj pąków róż
noc się ma już ku końcowi
a Przyjaciel jest tuż tuż

promień słońca to twój brat
kamień w rzece o tym wie
korzeń przydrożnego kwiatu
śpiewać pieśni chce