21 września

Staruszek w różowej koszuli

Pnie się z rowerem pod górę

w kierunku bezkształtnych chmur,

nadzianych na szpikulce drzew.

Spojrzenie poety wędruje za nim

który popada w niebieską toń i znika.

Życie żywi się zmianami, materią dusz.

A ziemia liśćmi  złotymi jak pamięć.

efekt dopplera

Oparłem głowę o ścianę

Snujące się auta

Wytwarzają efekt Dopplera

Obejmując nim tylne części mózgu

Przesuwam wzrok na inną kępę atomów

F dur z lewego do prawego ucha w a moll

I znowu  SZSZSZszszszsz

Czekanie psów.

sierpniowa światłość

Wprost z chmur

Przez szybę i firany

Poprzez lepki letni półmrok

Wdziera się do nas

Sierpniowa światłość

Rozsiada się na posadzce

I opiera się o ścianę

Przynosząc precyzyjnie odmierzone

Dawki nieokreślonych uczuć

Zachwyt z domieszką bólu

Lęk z posmakiem miłości

Płaty nadgryzionych cieni

Umarli którzy nas nie trzymają

Ale my trzymamy się ich

I tysiące dzikich samotnych ulic

Przedeptanych jak górskie szlaki

Gałęzie lipy drgają od uderzeń deszczu

W ostatnich dniach sierpniowej światłości

fresh and green

Nadmiar bezużytecznej wiedzy
Napełnia goryczą

Muchy parzą się na blacie
Na nożach na łydkach
Na firanach
Pająk w tygrysie pasy
Przygląda się zderzeniom chmur

słuchać pół dnia Sonic Youth
I smakować
Każdą cząsteczkę tlenu
Jak kęs świeżo wypieczonego chleba

Bo rzeczywistość jest zawsze
Fresh and green

siadam

siadamy z *** przy stole
i nad kubkiem herbaty
opisujemy zdarzenia
między innymi to że
ostatnio wielu odeszło
z przyczyn naturalnych
lub nie
czekamy
aż kurz opadnie na posadzkę
wraz ze słowami

kroki w korytarzu

wiosna za oknem
rozrywa pąki kwiatów

-

czy wrócisz

oby już więcej

nie opiatyzować

się nie to że nigdy

ale choć jeszcze

trochę mniej

czekam

czekam na wiadomość
nie wiem skąd ma nadejść
i kto ma być jej autorem
siedzę i słucham szumu grzejnika
rytmicznie unosi się w pomieszczeniu
jest tu też zegar
długa wskazówka obrócona jest w stronę sufitu
krótka wskazuje podłogę
przejdę się od ściany do okna
przesunę krzesło otworzę okno
rzeczywistość zmienia się w zastraszającym tempie
stoję bezradny wobec strumienia światła
powoli wpełzającego poprzez otwierające się drzwi
zegar wybija już 30 po