Panie McGuire

1

On panu wybaczy panie mcguire

na mocy Prawa Chrystusowego

i ta murzynka też – tak jak jej rodzina

oni wezmą pana za ręce

                                                                                                ronię łzy nad pana losem

synowie ludzi skazali pana

na wygnanie z tego żywota

na śmierć

sądząc pana na mocy prawa hammurabiego

2

czy może pan określić

jak smakuje mieszanka

midazolamu i hydromorfu?

a jak smakuje pot gwałconej

ciężarnej kobiety?

jakiego koloru są jej włosy?

panie mcguire

mówi pan że spotkamy się w niebie

my i wszyscy sędziowie

i kaci

i poeci

i dzieci

spotkamy się w niebie

panie mcguire

Werter Współczesny, czyli jak sobie radzić

Lotta!

chcę Ci coś wyznać...

po prostu spierdalaj!

jesteś zbyt „tania”...

przemyślałem sobie to wszystko

i idę na dziwki

(może uratuję którą?)

ciebie nie mogę

(będę grał dla dziwki na cytrze)

(będę pisał wiersze o pięknych opalizujących oczach dziwki)

będę się wpatrywał w jej źrenice

w których czai się milion galaktyk

i tak będę myślał o tobie:

sama sobie strzel w łeb

ja chcę żyć

kocham

4 róże

bar otwarty jak grób

to jest wszędzie to jest tu

przekrwione wyłupiaste oczy

wtaczają się przez próg

to jest wszędzie to jest tu

oczy nie widziały światła latarni

bar jest otwarty

to jest tu

alkoholem rany opatrzone

zgniłe marzenia plany rozjątrzone

to jest wszędzie to jest tu

to jest wszędzie to jest tu

Glad Day

***
obraz Williama Blake'a – Glad Day

ukazał się

świetlisty chłopiec

rozrzucał lilie

rozrzucał róże

i śpiew jaskółki

i pył słoneczny

złote ampułki

pocałował mnie w usta

poczułem przypływ gorąca

i podmuch wiatru gdy

zniknął we wnętrzu słońca

Gwiazdozbiór psa

poszczuj go psem
poczujesz
że rzeczywistość
(to przecież oczywistość)
to nie sen

zgaś tą iskrę
roznieć ogień
wyłupmy im oczy
nie będą widzieli
chodzimy po wodzie

blask gwiazd
układa się automatycznie
w pradawne wzory
tej nocy możemy zniszczyć to miasto

albo

dokonać rytualnego
oczyszczenia ciała z krwi

albo

zmieszajmy nasze krwi
w glinianym naczyniu
moją i twoją
hipnotyzujący dźwięk cytry
i blask świec
przemierzam wnętrza drzew
od korzeni do liścia
rozbijmy się jak morskie fale
o skały serca

lub

milczmy
jak zapomniany grób
w ktorym spoczęło ciało
najlepszego człowieka

Flesz sportowy

Sokrates  vs.  Sofiści
1               :             0
    

na ławce

w nocy
śnił się pożar
płonące krzewy

teraz o dziewiątej
siedzę na ławce
i słucham New Order
patrzę na te broczące rany
patrzę się w słońce

tak
jestem na kacu
boli mnie
z głowy wyłazi mi Atena
ale nie przypominam Zeusa
o nie

raczej okręt
o wspaniałych masztach
z dziurą pod pokładem

a szczury toną