Miałem kiedyś przyjaciela
On pokazał mi jak to grać
On pokazał mi ten chwyt
A potem po prostu znikl
Ponoc mieszka w latarni
Gdzieś na skraju pustyni
I wysyła listy
W magnetyczną przestrzeń
Na dnie butelki
Jest osad słoneczny
Rozlewa się
Poplamiło mi twarz
Czekamy na pomysł
Lub choćby poruszenie wody
Nie mam człowieka bo znikł
Weź swoje szmaty i idź
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz