Skłębione kule
jazzu
wytoczyły się z
korytarza
zapętliły się
wokół żyrandola
tworząc
(vangoghovskie) spirale
chwytam źrenicą to
czego nie widać
co się wydarza w
przedsionku postrzegania
a gdyby tak to
drzewo rosło w inną stronę
drżą światła
lamp drżą ziarenka konstelacji
przypłyną greckie
łodzie i nocą wypłyniemy
w stronę
prometejskich ogni wiszących na skałach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz